Dynamiczny rozwój Ruchu nastąpił w 1987 r., gdy pod koniec roku liczba członków w Polsce przekroczyła tysiąc, a wkrótce potem grupy wspólnotowe zaczęły powstawać w wielu krajach świata (już w 1989 r. abp Rosendo Huesca erygował Ruch w archidiecezji Puebla w Meksyku).
Pomimo charakteru międzynarodowego Ruch funkcjonuje w oparciu o strukturę diecezjalną. Nieformalną opiekę nad wszystkimi członkami pełnią jednak moderatorzy w Archidiecezji Warszawskiej, którymi byli kolejno: ks. prof. Tadeusz Dajczer, ks. dr Andrzej Buczel, ks. dr Jarosław Piłat (1993-2006), ks. dr Bolesław Szewc (2006-2007), ks. Przemysław Ćwiek (2007-2008) i ks. Robert Wyszomirski (od 2008).
Według ks. Dajczera w 1998 r. z Ruchem, a zwłaszcza z jego duchowością związanych było kilkaset tysięcy osób na wszystkich kontynentach.
Kryzys Ruchu (2007-2009) Kuria warszawska poinformowała o rozpowszechnionej od wielu lat wśród członków Ruchu opinii na temat nadprzyrodzonego daru Sławomira Bieli, współredagującego serię zeszytów formacyjnych tego stowarzyszenia wiernych od 1986 r. Charyzmat maryjny, który bywał różnie określany, m.in. jako "wcielenie Matki Bożej", ma swoich wyznawców. Istnieniu charyzmatu zaprzeczają władze kościelne, odżegnują się od niego również założyciel ks.