Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1999/2000, kiedy była trzecia w klasyfikacji generalnej, za Szwedką Magdaleną Forsberg i Ołeną Zubryłową z Ukrainy. W tym samym sezonie była też druga w klasyfikacjach biegu indywidualnego i pościgowego. Ponadto w sezonie 1997/1998 była trzecia w klasyfikacjach tych biegu pościgowego i sprintu, a w sezonie 2000/2001 była druga w klasyfikacji biegu indywidualnego.
Pierwszy medal wywalczyła na igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 roku, gdzie wspólnie z Anne Briand i Véronique Claudel zwyciężyła w sztafecie. Był to debiut tej konkurencji w programie olimpijskim, Francuzki zostały więc pierwszymi w historii mistrzyniami olimpijskimi w sztafecie. Niogret zajęła tam też siódme miejsce w biegu indywidualnym i 17. miejsce w sprincie. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach w Lillehammer wywalczyła brązowy medal w sztafecie, startując razem z Briand, Claudel i Delphyne Burlet. W biegu indywidualnym była piąta a sprint ukończyła na 27. miejscu. Podczas igrzysk olimpijskich w Nagano w 1998 roku indywidualnie plasowała się poza czołową dziesiątką, a w sztafecie była ósma.