250px|thumb|Baszta na planie kwadratu, zlokalizowana w południowo-wschodniej części muru, nadbudowana w końcu XV wieku i przekształcona w dzwonnicę Mury miejskie w Lubinie – zostały zbudowane w XIV wieku, prawdopodobnie w miejscu starych wałów ziemnych wzmocnionych palisadą, bądź częstokołem, o których umacnianiu przez mieszczan wspomina dokument Jana ścinawskiego z 1319 roku. Intensywna budowa murów miejskich nastąpiła w latach 1348-1358. Były to czasy tuż przed wojną domową i w trakcie jej trwania między synami Bolesława Rozrzutnego, kiedy to Lubin stanowił rezydencję księcia Ludwika I. Zakończenie budowy murów miejskich nastąpiło w drugiej połowie XIV wieku i wówczas zostały one włączone w pełen system obronny miasta.
Intensywna budowa murowanych obwarowań nastąpiła w latach 1348–1358. Inicjatorem ich wzniesienia był książę legnicko-brzeski Ludwik I, dla którego Lubin stanowił rezydencję. Wojna domowa między synami Bolesława Rozrzutnego wzmogła potrzebę budowy silnych umocnień. Zakończenie prac nastąpiło w drugiej połowie XIV wieku, kiedy to obwarowania włączono w pełny system obronny miasta.