Całe życie walczył o przywrócenie ciągłości konstytucyjnej z II Rzecząpospolitą i rozliczenie zbrodni komunizmu.
Był prezesem Stowarzyszenia Kombatantów – Duszpasterstwa Weteranów Kawalerii i Artylerii Konnej w Warszawie. Autor książek o tematyce wojskowej, m.in. Z dziejów kawalerii II Rzeczypospolitej, 25. Pułk Ułanów Wielkopolskich. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera FII-9-4)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze. thumb|Nagrobek Jana i Ireny Błasińskich na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Życie prywatne Jego kuzyn, ppłk Karol Błasiński (ps. „Reflektor”, „Rymarz”) walczył w powstaniu warszawskim; zginął najprawdopodobniej 6 sierpnia. Brat, Henryk Błasiński był profesorem na Politechnice Łódzkiej. Mąż Ireny z Kowalskich Błasińskiej, sanitariuszki z powstania warszawskiego, ps. „Rena” i ojciec dwóch córek – Barbary (1946) i Haliny (1950)
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Krzyż Walecznych
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Notka wspomnieniowa w ND Biogram