Nie wiadomo, jak dokładnie wyglądała praktyka w jego klasztorach. Różniła się ona od praktyki w innych klasztorach rinzai brakiem tak typowych metod jak uderzanie uczniów czy też żebranie przez mnichów. Poza tym Bankei działał jak inni mistrzowie zen: przyjmował uczniów na prywatnych rozmowach, prowadził pogrzeby i ceremonie wspomnieniowe i surowo przestrzegał wskazań w swoim życiu. Prawdopodobnie największą różnicą była atmosfera panująca w jego klasztorach. Często przebywał również w klasztorze Jizō w Kioto, zwłaszcza gdy chodziło o podreperowanie zdrowia. Innym klasztorem, który odwiedzał był Fumon w Hirado.
W 1680 roku zmarła jego ukochana matka, która została mniszką buddyjską i przebywała w żeńskim klasztorze nieopodal Ryūmon-jiBankei był zawsze niezwykle jej oddany i twierdził, że to, co prowadziło go do osiągnięcia oświecenia, to była chęć przekazania matce prawdy.