thumb|Autoportret z księdzem Mrozowskim, 1920, obraz zaginiony thumb|Strajk, 1910 Stanisław Lentz (ur. 23 kwietnia 1861 w Warszawie, zm. 19 października 1920 tamże) – polski malarz, portrecista, ilustrator, profesor i dyrektor warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych od 1909.
Życiorys Studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Feliksa Szynalewskiego i Izydora Jabłońskiego w latach 1877–1879, kontynuował naukę w Warszawie, w Klasie Rysunkowej Wojciecha Gersona. Następnie studiował za granicą: w akademii monachijskiej (u Sandora Wagnera i Gyuli Benczura, 1879–1884, Naturklasse) oraz w paryskiej Académie Julian (1884–1887).
Po powrocie do Warszawy nawiązał współpracę z czasopismami. Jego ilustracje publikowały: „Kłosy” (1887–1890), „Tygodnik Ilustrowany” (1887–1898, 1905–1906, 1909–1910) i „Kurier Codzienny” (1890–1891). W 1888 został członkiem rzeczywistym Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. W 1910 wstąpił do Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”. Podróżował często za granicę: w 1896 przebywał w Berlinie, Paryżu i Madrycie, w 1897 odwiedził Paryż, w 1900 Normandię, w latach 1903–1914 (z wyjątkiem 1904) spędzał z żoną lato w Scheveningen w Holandii.