Przy przyjmowaniu na studia zadeklarował, że jest narodowości polskiej. Astronomii uczył go prof. Władysław Dziewulski. W 1927 został zastępcą asystenta na USB (jeden etat dzielił z Wilhelminą Iwanowską i Jerzym Jacyną; od następnego roku każde z nich miało swoje zatrudnienie). Magisterium uzyskał w 1931, a doktorat obronił w 1935 na podstawie pracy Obserwacje fotograficzne zmiennych V, X, Z i RR Lacertae (opublikowanej w 1933 w Bulletin de l’Observatoire Astronomique de Vilno). W pracy tej wykorzystał obserwacje z astrografu Zeissa 15 cm. Uczestniczył w wyprawie do Grecji na obserwacje , którą kierował Tadeusz Banachiewicz. W wieczór przed zaćmieniem odkrył gwiazdę nową klasyczną . Był trzecim z dwunastu niezależnych odkrywców tej gwiazdy. Od 1 września 1938 pracował w Obserwatorium Astronomicznym Uniwersytetu Warszawskiego na stanowisku starszego asystenta i prowadził obserwacje w obserwatorium na szczycie Pop Iwan. Poza obserwacjami naukowymi wykonał także zdjęcie Księżyca, które umieszczono na pocztówce.