Siłownia okrętowa powtarzała zasadniczo użytą w projekcie 56, z niewielkimi zmianami. Dla ochrony przed środkami masowego rażenia, w siłowni wprowadzono hermetyczne kabiny sterowania. Napęd stanowiły dwie turbiny parowe TW-8 o łącznej mocy 72 000 KM, do których parę dostarczały 4 kotły o ciśnieniu 64 at. Siłownię zbudowano w układzie naprzemiennym – po dwa kotły i jednej turbinie parowej w dwóch przedziałach, rozdzielonych w celu zwiększenia przeżywalności. Pomiędzy nimi były m.in. przedziały mechanizmów pomocniczych i stabilizatorów przechyłu. Konsekwencją była sylwetka z dwoma niskimi, pochylonymi i oddalonymi od siebie kominami, były one przy tym cieńsze niż w projekcie 56. Główny maszt kratownicowy znajdował się tuż za nadbudówką dziobową, za nim pierwszy komin, drugi niższy maszt kratownicowy znajdował się między kominami. Instalacja elektryczna na okrętach projektu 57 po raz pierwszy we flocie radzieckiej miała podwyższone napięcie 380 V.