Chwytniki u grzybów U grzybów są to specjalnie zmodyfikowane boczne wyrostki strzępek. U grzybów saprotroficznych te korzeniopodobne strzępki nazywane są ryzoidami i zwiększają powierzchnie wchłaniania substancji pokarmowych. Wyrastają ze stolonów w dół, umocowują grzyba w podłożu i uwalniają enzymy trawienne, następnie absorbują strawiony materiał organiczny. U porostów nazywane są chwytnikami i służą jedynie do przymocowania plechy do podłoża. Mogą być jedno lub wielokmórkowe, proste lub rozgałęzione. Szczególnie dobrze rozwinięte są u porostów liściastych, np. z rodzaju Peltigera (pawężnica).
Chwytniki u mszaków Powstają już podczas kiełkowania zarodnika równocześnie ze splątkiem.
U mchów są zawsze wielokomórkowe, silnie rozgałęzione i posiadają charakterystyczne, skośne ściany poprzeczne między komórkami. Mogą wyrastać pojedynczo lub w pęczkach. Od zewnątrz są gładkie lub brodawkowane. Mają barwę brunatną, pozbawione są chlorofilu, choć po odsłonięciu na światło mogą się zazielenić i zmienić w splątek. Chwytniki wyrastają wzdłuż łodyżki na odcinku kontaktującym się z glebą (zwykle z jej dolnej części, ew. na całym jej odcinku u gatunków płożących się po ziemi). Rzadziej chwytniki wyrastać mogą ze szczytu liścia, z żyłki listka lub z wzniesionego odcinka łodyżki. U niektórych gatunków (np.