4 czerwca 1906 doszło w Krakowie do wielkiego rewanżu na linii Lwów – Kraków sprzed 12 lat. W Parku Jordana naprzeciw piłkarzy lwowskich Czarnych oraz IV Gimnazjum stanęła młodzież krakowska. Wizyta ta stała się bodźcem do rozwoju piłki nożnej w Krakowie i powstania zorganizowanych drużyn. Miały one okazję zaprezentować się na Turnieju Jesiennym w październiku 1906 r., czołowe miejsca zajęły tam drużyny Biało-Czerwonych, Cracovii, Czerwonych i Wisły. W 1907 r. zespół Biało-Czerwonych dokonał fuzji z Cracovią, a ekipa Czerwonych połączyła się z Wisłą.

Następne kluby tworzono w Galicji (m.in.: FC Katowice, Resovia, Wisłoka Dębica, Tarnovia Tarnów, Polonia Przemyśl, JKS 1909 Jarosław, Sandecja Nowy Sącz, Czarni 1910 Jasło, Jutrzenka Kraków, czy Makkabi Kraków), z czasem sztuka ta udała się również mieszkańcom dwóch pozostałych zaborów. Normania (późniejsza Posnania) i Warta w Poznaniu, Venetia w Ostrowie Wlkp., ŁKS (wówczas pod nazwą Łodzianka) w Łodzi, Concordia Piotrków Trybunalski oraz Korona w Warszawie (wyodrębniona z Warszawskiego Koła Sportowego) stały się prekursorami w swoich miastach lub regionach.