Egodystoniczność – termin stosowany w psychologii i psychiatrii celem określenia stosunku danej osoby do określonych aspektów jej samej. Za aspekty egodystoniczne (inaczej, „dystoniczne z ego” lub „niezgodne z ego”) uznaje się te, które są przez daną osobę subiektywnie postrzegane jako nieakceptowalne lub niepożądane. Stąd też osoba, której to dotyczy, często wykazuje motywację do tego, aby zmienić dane aspekty siebie.
Przeciwieństwem egodystoniczności jest egosyntoniczność. Za aspekty egosyntoniczne uznaje się te, które są przez daną osobę subiektywnie postrzegane jako akceptowane lub pożądane. W konsekwencji tego, z punktu widzenia danej osoby, zwykle nie wymagają one zmiany.
Przykłady Spektrum aspektów, które można określać mianem egosyntonicznych lub egodystonicznych, jest bardzo szerokie. Badając pacjenta można pozyskać informacje na temat zakresu jego syntoniczności lub dystoniczności m.in. w stosunku do jego własnych zachowań, uczuć, myśli, elementów jego tożsamości, w tym tożsamości płciowej, orientacji seksualnej, jego własnych zdolności, umiejętności, sprawności, wyglądu itp. Niemniej jednak, z medycznego punktu widzenia największe znaczenie mają kwestie egosyntoniczości lub egodystoniczności objawów psychopatologicznych.