Treść Akt I Alfiza, królowa Baktrii, może poślubić tylko kogoś z rodu Boreasza, boga wiatru północnego. Na przechadzce jednak, podczas gdy dwór bawi na polowaniu, wyznaje swej powiernicy, Semirze, że nie kocha książąt Kalaisa i Boryleusza, lecz nieznanego nikomu cudzoziemca, Abarisa. Wie przecież, że nie może go poślubić, ściągnęło by to bowiem gniew boga na jej królestwo. Książęta powracający z polowania, podejmują zabiegi o Alfizę, ta opóźnia wybór, twierdząc, że czeka na rozstrzygnięcie Apollina. Kalais urządza widowisko dla Alfizy.
Akt II Abaris modli się w świątyni Apollina. Arcykapłan Apollina zna sekret jego pochodzenia, przysiągł jednak bogu, że go nie wyjawi, dopóki Abaris nie okaże się godnym swego pochodzenia. Abaris zwierza się kapłanowi ze swej miłości do Alfizy. Alfiza udaje się do świątyni Apollina z prośbą o wyjaśnienie snu, w którym ukazał się jej Boreasz grożąc zniszczeniem królestwa. Abaris obiecuje jej pomoc i wyznaje miłość do niej. Alfiza odwzajemnia jego uczucie. Wierni intonują hymn na cześć Apollina. Przed Alfizą zostaje odegrany balet o porwaniu ukochanej Boreasza, nimfy Orejtyi. Korzystając z okazji Kalais i Boryleusz, domagają się od królowej, by uległa wezwaniu Amora. Do świątyni zstępuje sam Amor i wręcza Alfizie strzałę.