Realizacja techniczna W realizacji API webowych najczęściej spotykanym stylem architektury oprogramowania jest REST (ang. ), gdzie wywołanie usługi interfejsu (wraz z parametrami) jest zakodowane w formie URI, a wynik działania jest zakodowany z użyciem formatu JSON lub XML (dopuszczalne są też inne formy - w tym czysty tekst). Takie rodzaje API Webowych znane są pod nazwą RESTful APIs.
Definicja API webowego może być stosunkowo prosta (API, by być w pełni funkcjonalne, może się składać nawet z jednego typu komunikatu) i, wraz ze stosowaną powszechnie bezstanowością serwisu, pozwala na tworzenie aplikacji klienta małym nakładem pracy. Możliwe jest np. wywołanie serwisu webowego z użyciem konsolowej komendy curl, a integracja z aplikacjami może być przeprowadzona bez dodatkowych bibliotek.
Istnieją powody, dla których użycie API powinno być bardziej złożone i w wielu przypadkach można się spotkać z API webowymi wymagających kilkufazowej interakcji.
Użycie API publicznych, takich jak wspomniane wyżej API Twittera, wymaga najczęściej rejestracji użytkownika. Podczas rejestracji użytkownikowi przekazywany jest specjalny identyfikator (zwany kluczem), który musi być użyty w trakcie korzystania z API; w przeciwnym razie serwis nie zadziała.
Część publicznych API webowych wymaga opłat.
Przypisy
Kategoria:Interfejsy programistyczne