Bitwa pod Homburgiem nad Unstrutą (zwana też bitwą pod Langensalza) – starcie zbrojne, które miało miejsce 9 czerwca 1075 r. Była to jedna z najkrwawszych bitew średniowiecza na ziemiach niemieckich. Wojska króla Henryka IV wspomaganego przez popierające go ksiąstewka zmierzyły się z armią Sasów i Turyngijczyków rekrutujących się przeważnie z wolnych chłopów. Bitwa zakończyła się zwycięstwem sił królewskich. Poległo 8 000 Sasów i Turyngijczyków oraz 1 500 rycerzy i knechtów armii królewskiej.

Przed bitwą Powstanie Sasów Chcąc umocnić swoje panowanie w Saksonii, król Henryk IV rozpoczął intensywną budowę sieci zamków na terenie Harzu. Władca nakazał budowę twierdz m.in. w Harzburgu, Heimburgu, Lauenburgu, Volkenrodzie, Hasenburgu. Następnie skierował się przeciwko swojemu głównemu rywalowi w regionie Ottonowi z Northeimu, zdobywając i niszcząc należące do niego zamki w Beichlingen (1069) i Hanstein (1070). W roku 1073 doszło do otwartego zatargu pomiędzy książętami saskimi a Henrykiem IV podczas spotkania w Goslarze.