Po bitwie Zwycięski Henryk zażądał całkowitej kapitulacji saskiej szlachty, spotykając się z odmową. Jesienią 1075 król ponownie na czele armii wybrał się do Saksonii, przy czym udziału w wyprawie odmówili władcy Szwabii i Karyntii. Do bitwy nie doszło jednak. 24 października 1075 r. król wysłał do obozu przeciwnika arcybiskupa Moguncji Zygfryda z żądaniem bezwarunkowej kapitulacji. Po krótkiej naradzie, powstańcy przyjęli w końcu żądania Henryka. Dnia 26 października powstańcy przybyli na równinę Spier, gdzie znajdował się obóz królewski. Tutaj przywódcy Sasów ukorzyli się przed królem, przechodząc uprzednio przez utworzoną przez rycerzy króla długą „uliczkę”.
Bibliografia Źródło tłumaczenie na podst. artykułu Die Schlacht bei Homburg an der Unstrut. Wydawnictwo Karfunkel Combat NR.1, 10/2005. Hauptstrasse 85, D-69483 Wald-Michelbach.
Literatura źródłowa Fenske Lutz: Adelsopposition und kirchliche Reformebewegung im oestlichen Sachsen. Vandenhoeck & Ruprecht, Goettingen 1977. Luehne Erhard: Zum Ort der Sachsen, Tagfahrt im Jahre 1073. Hrsg. Andre Gursky/Peter Lindner, Heft 12/2003. Nickel Bodo: Von der Wormsleber Tagfahrt zur Schlacht am Welfesholz, Mansfelder Heimatblaetter, Kreis Eisleben 1984.
Homburg Homburgiem nad rzeką Unstrut, Bitwa pod Kategoria:Wydarzenia 1075