oskarżał Johna Bodkina Adamsa, podejrzanego o bycie seryjnym mordercą, który jednak został uniewinnionyPamela V. Cullen, A Stranger in Blood: The Case Files on Dr. John Bodkin Adams, London, Elliott & Thompson, 2006, .
Na stanowisku prokuratora generalnego pozostawał do lipca 1962 r., kiedy to premier Harold Macmillan powierzył mu stanowisko lorda kanclerza (z tej okazji otrzymał tytuł barona Dilhorne). Pozostał na tym stanowisku w gabinecie Aleca Douglas Home’a i utracił je po wyborczej porażce konserwatystów w 1964 r. Otrzymał wtedy tytuł wicehrabiego Dilhorne i został zastępcą lidera konserwatystów w Izbie Lordów. W 1969 r., ze względu na swoje wykształcenie prawnicze, został jednym z Lordów Prawa (zwykle dziedziczni parowie nie otrzymywali tego tytułu). Lord Dilhorne zmarł w 1980 r.
John Bodkin Adams W 1957 roku, Manningham-Buller oskarżył dr Johna Bodkina Adamsa o zabójstwo dwóch starszych wdów w miastu Eastbourne – Edith Alice Morrell i Gertrude Hullett. Adams został uniewinniony, jednak Manningham-Buller postanowił skorzystać z kontrowersyjnego prawa nolle prosequi dotyczącego Hullett. Mimo tego, iż nie było powodów dla którego powyższe prawo mogło zostać użyte (Adams nie cierpiał z powodu żadnej choroby), jednak sprawa Hullett zdawała się mieć mocne dowody.