Udało mu się obronić Shule, gdzie ustanowił swoją siedzibę, i w ciągu kilku następnych lat poszerzył swoje terytorium za pomocą dyplomacji. W 78 dowodził już dziesięcioma tysiącami ludzi z Shule, Yutian i Jumi (dzis. Kerija) na Północnym Szlaku i posiadał sojuszników w Sogdzie. W 80 otrzymał posiłki z Chin w liczbie tysiąca żołnierzy, zaś trzy lata później został mianowany Głównym Urzędnikiem z Dowództwem nad Wojskiem (将兵长史, jiangbing zhangshi), ze sztandarami i insygniami samodzielnego dowództwa. Nie był to pełen Generalny Protektorat, ale dzięki Ban Chao cesarstwo chińskie stało się dominującą siłą w Rejonach Zachodnich.

Przygotowując się do ataku na Qiuzi, w 83 wysłał poselstwo do Wusun, którzy zgodzili się wysłać zakładników na chiński dwór. W 84 otrzymał kolejnych 800 żołnierzy z Chin, jednak król Suoju (dzis. Shache) stał się krnąbrny i Ban Chao wyruszył przeciwko niemu na czele oddziałów z Shule i Yutian. W trakcie tej wyprawy król Zhong z Shule zbuntował się i Ban Chao musiał się wycofać. Proklamował teraz własnego kandydata na króla Shule, jednak Zhongowi udało się uzyskać wsparcie Kangju i sytuacja stała się patowa. Ban Chao wysłał dary z jedwabiu do Wielkich Yuezhi (czyli Kuszanów), których łączył umocniony małżeństwem sojusz z Kangju, i ci ostatni wycofali się, zabierając Zhonga ze sobą.