Hołownia II – polski herb książęcy, odmiana herbu Hołownia I. Herb własny rodziny Hołowniów.

Opis herbu Opis historyczny Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco:

Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:

Na tarczy w polu czerwonym, trzy srebrne łękawice, połączone ze sobą w słup srebrną belką – gdzie górna ustawiona jak litera M, a środkowa i dolna jak litera W.

Nad tarczą mitra książęca.

Geneza mały|164x164px|Zdjęcie z herbarza Adama Bonieckiego, przedstawiające znak pieczętny Hołowniów. Według Juliusza Ostrowskiego, herb Hołownia II przysługujące niektórym Hołowniom, a dokładniej – rodzinie ze szczepu książąt Rurykowiczów. Jest też odmianą herbu Hołownia I.

Józef Wolff uważa, że Hołowniowie są potomkami kniaziów pińsko-turowskich ze strony książąt Ostrożeckich. Protoplastą rodu miał był kniaź Iwan Dymitrowicz-Hołownia (syn Dymitra), który według Jana Tęgowskiego jest tożsamy z Dymitrem Koriatowiczem (synem Koriata), co wskazywałoby na wywód Hołowniów od kniazia Giedymina.