Bezsenność pierwotna najczęściej ma podłoże psychofizojologiczne, co oznacza, że za jej wystąpienie odpowiadają utrwalone błędne nawyki naruszające zasady higieny snu, wysoki poziom napięcia lękowego, nadmierne obawy przed niemożnością zaśnięcia i konsekwencjami braku snu. Dla podkreślenia takiego podłoża bezsenności stosuje się termin bezsenność psychofizjologiczna. Do głównych nawykowych błędów, które naruszają zasady higieny snu i odpowiadają za bezsenność, należą: siedzący tryb życia, deficyt wysiłku fizycznego szkodliwe nawyki żywieniowe np. spożywanie wieczorem obfitych, ciężkostrawnych posiłków niekomfortowe warunki do snu (np. niewygodny materac, zbyt wysoka lub zbyt niska temperatura w pomieszczeniu, hałas) stosowanie wieczorem środków pobudzających (kofeiny, nikotyny) oraz alkoholu podejmowanie pobudzających aktywności przed snem (np. oglądanie budzących silne emocje filmów lub korzystanie z gier komputerowych o podobnym wpływie) wykorzystywanie łóżka nie tylko do spania i współżycia seksualnego, lecz również do innych aktywności takich, jak oglądanie telewizji czy czytanie książek w pościeli (nadmierna ilość czasu spędzanego w łóżku) nieregularne godziny zasypiania i wstawania, np.