Ostatnim znaczącym elementem płytki jest wspomniany szkic położenia Słońca w Drodze Mlecznej. Każda linia, przy której zawarte są informacje binarne, symbolizuje kierunek i odległość do jednego z pulsarów (jedyna linia, która nie posiada informacji binarnej, pokazuje odległość do środka Drogi Mlecznej). Ponieważ rysunki na płytce są dwuwymiarowe, nie dało się wprost przedstawić dokładnego położenia pulsarów, ponieważ nasza galaktyka jest ostatecznie obiektem trójwymiarowym. Poradzono sobie z tym problemem następująco: sam szkic przedstawia odległości i kierunki rzutowane na płaszczyznę galaktyki (prościej mówiąc, jest to „widok z góry”). Natomiast odległość pulsara od tej płaszczyzny „w górę” albo „w dół” należy interpretować jako odległość od środka szkicu do pojedynczej kreski na danej linii. Informacje binarne przy danej linii (należy zaznaczyć, że nie są one jej częścią) są ostatnim elementem potrzebnym do zlokalizowania naszej cywilizacji. Odczytywać je należy jako wielokrotności ustalonej jednostki czasu, a oznaczają okres danego pulsara, który jest podstawową cechą tego typu gwiazd i umożliwia ich identyfikację.