Później, po rozpadzie Kultury, Izrael wrócił do bardziej kameralnego składu i swojej „pojedynczej” nazwy.
Kultura była ciekawym zjawiskiem, gdyż nie tylko posiadała najpotężniejszy wówczas w Polsce podstawowy skład muzyków, ale na jej koncertach występowało zazwyczaj również wielu przyjaciół zespołu – gdzie łącznie z kilkoma dodatkowymi osobami w chórkach i kilkoma innymi na instrumentach perkusyjnych na estradzie przebywało czasami naraz nawet kilkanaście osób. Łącznie przez zespół przewinęło się kilkudziesięciu muzyków – podobnie jak w przypadku Izraela.
Teksty utworów były autorstwa Dariusza Malejonka, natomiast muzyka była wspólnym dziełem członków zespołu. Muzycy występowali m.in. kilkakrotnie na festiwalach w Jarocinie, warszawskim „Róbrege” i świnoujskiej „FAMIE”.
W 1985 roku na składance Fala ukazał się utwór „Lew ja i ja dub” – jedyny do tej pory oficjalny zapis fonograficzny Kultury.