thumb|300px|Półwysep Peloponeski w Grecji thumb|300px|Mapa fizyczna thumb|300px|Peloponez widziany z kosmosu Peloponez (Półwysep Peloponeski, nwgr. Πελοπόννησος, Peloponnisos, w średniowieczu znany jako Morea, gr. Μωρέας lub Μωριάς) – półwysep i kraina historyczna w południowej Grecji o powierzchni 21 549 km², pomiędzy Morzem Jońskim a Egejskim. Stanowi najdalej na południe wysuniętą część Półwyspu Bałkańskiego i kontynentalnej Grecji. Z lądem połączony jest Przesmykiem Korynckim, przeciętym Kanałem Korynckim. Od północy ograniczony Zatoką Koryncką i Patraską. Silnie rozczłonkowana linia brzegowa tworzy liczne mniejsze półwyspy: Argolidzki, Lakoński, Mani, Mesyński i zatoki: Sarońską, Argolidzką, Meseńską, Kiparysyjską.
Nazwa Peloponez oznacza dosłownie „wyspę Pelopsa” i została nadana tym terenom przez Dorów, którzy ok. 1120 r. p.n.e. najechali je od północy (wyruszyli z Driopis stanowiącego okręg Dorydy). Skoro przybyli morzem, mogli uważać półwysep za wyspę, zaś ich wodzowie – Heraklidzi – głosili, że przybywają zdobyć królestwo Pelopsa, z którego zostali wypędzeni przez Pelopidów. W poematach Homera brak było ogólnej nazwy dla półwyspu na południe od IstmuN.G.L. Hammond: Dzieje Grecji. tłum. Anna Świderkówna. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1994. s.