W XII w. we Francji w Prowansji i później w Hiszpanii w Katalonii, pojawiła się pierwsza, prymitywna faranadola, zwana wówczas carole, grupowy taniec pochodzenia ludowego, w którym tancerze trzymali się za ręce tworząc korowody i koła, raz otwarte innym razem zamknięte. Początkowo nie było instrumentów muzycznych i nikt tańczącym nie akompaniował, więc sami sobie podśpiewywali i klaszcząc wybijali rytm. Ten śpiewany akompaniament dał początek słynnym carolom, wspominanym wielokrotnie w średniowiecznych romansach i poematach. Później zaczęto sobie akompaniować na instrumentach strunowych i bębenkach. O tego typu tańcach mówi Thoinot Arbeau w swoim traktacie.
Zobacz też taniec historyczny taniec w renesansie
Kategoria:Taniec Kategoria:Kultura średniowiecza