W kampanii wrześniowej 1939 w stopniu porucznika walczył jako dowódca 2 kompanii 23 Górnośląskiego Batalionu Saperów. Odegrał on kluczową rolę w budowie mostu na galarach pod Baranowem Sandomierskim (pełnił funkcję oficera czołowego). Za akcję pod Baranowem odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Po kapitulacji Armii „Kraków” w dniu 23 września 1939 roku nie poszedł do niewoli, lecz przedostał się do Rumunii, a stamtąd do Francji. Kampanię francuską 1940 roku odbył jako dowódca kompanii w 2 Kaniowskim Batalionie Saperów. Za udział w walkach we Francji odznaczony Krzyżem Walecznych. Po klęsce Francji przekroczył na rozkaz wraz ze swoją kompanią granicę Szwajcarii, gdzie został internowany. W 1944 roku po ucieczce z internowania przedostał się do Anglii, gdzie po awansie do stopnia kapitana zastał go koniec wojny.