„Dziennik Łódzki”, 27–29.11.1993, nr 277.. Wraz z dr Stefanem Kopcińskim był organizatorem powszechnego nauczania w Łodzi. Również z nim oraz m.in. z Leonem Starkiewiczem był członkiem Narodowej Loży Wolnomularzy im. Gabriela Narutowicza w Łodzi.
30 września 1927 r., na spotkaniu założycielskim, wybrany prezesem oddziału łódzkiegoHistoria Oddziału Łódzkiego PTH Polskiego Towarzystwa Historycznego, funkcję tę sprawował nieprzerwanie aż do wybuchu II wojny światowej. Jednocześnie, obok pracy w III Gimnazjum Miejskim im. J. Piłsudskiego pracował jako nauczyciel historii w Gimnazjum Żeńskim Anieli Rothert oraz Seminarium Nauczycielskim w Łodzi. Łódzkie PTH pod jego kierownictwem należało do jednego z najaktywniejszych i najliczniejszych w międzywojennej Polsce (III miejsce – 126 członków, po Warszawie i Lwowie). Wytyczył kierunki prac oddziału łódzkiego PTH nakierowaną przede wszystkim na badanie dziejów Łodzi i regionu łódzkiego jako wielkiego ośrodka przemysłowego w Polsce. Współdziałał w utworzeniu Komitetu Ratownictwa Kolegiaty w Tumie, jako bezcennego zabytku architektury romańskiej w Polsce. W 1933 r. zapoczątkował wydawanie ukazującego się do dzisiaj „Rocznika oddziału łódzkiego Polskiego Towarzystwa Historycznego” (dziś pod nazwą „Rocznik Łódzki”. Od 1935 r. zasiadał również w zarządzie lwowskiego PTH. W 1936 r. Z.