Alegoria malarstwa (W pracowni artysty) albo Sztuka Malarska () – obraz olejny autorstwa Jana Vermeera datowany na lata 1662–1665. Dzieło jest sygnowane; sygnatura znajduje się na mapie, na prawo od modelki.
Obraz doczekał się licznych interpretacji i jest jednym z najszerzej dyskutowanych dzieł Vermeera. Powszechnie uważany jest za hołd składany malarstwu i gloryfikację zawodu artysty oraz swego rodzaju „testament” artystyczny, podsumowujący wizje artystyczne Vermeera.
Historia obrazu mały|Kopalnia soli w Altaussee. Obraz powszechnie datuje się na lata 1662–1665. W 1661 w Delfcie, na tyłach domu Vermeera rozpoczęto wznoszenie nowego budynku dla gildii świętego Łukasza (cechu artystów), do której należał Vermeer. Była to budowla klasycyzująca, wewnątrz zdobiona alegorycznymi przedstawieniami malarstwa, rzeźby i architektury. Rok później malarz został wybrany członkiem zarządu gildii, więc siłą rzeczy musiał w jakimś stopniu brać udział w tym przedsięwzięciu. Może właśnie zaangażowanie w budowę budynku, w którym wszak znajdowały się symboliczne przedstawienia sztuk (w tym malarstwa), skłoniły Vermeera do stworzenia swojej Alegorii malarstwa?. Rzeczywista motywacja malarza nie jest jednak znana.