Syn „bohatera spod Aspern” rozpoczął karierę wojskową w 57. Pułku Piechoty w Brnie. Później otrzymał dowództwo Brygady we Włoszech i walczył z powstańcami w Pradze w 1848 roku. W 1859 stacjonował głównie na Morawach i na Śląsku. Następnie wrócił do Brna w 1860 roku. Został mianowany generałem kawalerii (niem. General der Cavallerie) armii austriackiej oraz szefem 51. Pułku Piechoty.
Małżeństwo i rodzina W 1854 ożenił się z arcyksiężniczką Elżbietą Franciszką Marią Austriacką (1831–1903). Mieli szóstkę dzieci: Franciszka Józefa (5–13 marca 1855), Fryderyka Marię Albrechta (1856–1936), Marię Krystynę (1858–1929), królową Hiszpanii, Karola Stefana (1860–1933), Eugeniusza (1863–1954), ostatniego świeckiego mistrza zakonu krzyżackiego Marię Eleonorę (19 listopada–9 grudnia 1864).