8 w.n.e), która ma odmienną terminologię w porównaniu z innymi tantrami buddyzmu tybetańskiego. Więcej czytaj w artykule dzogczen.
Praktyka tantr wymaga ponadto przestrzegania buddyjskich ślubowań (sanskryt: samaya) bodhisattwy i nakazów tzw. „indywidualnego wyzwolenia“ (tj. wyrzeczenia się zbędnych i przeszkadzających czynów związanych ze splamieniami umysłu i z przyczynami cierpienia dukkha, np. poprzez przestrzeganie pięciu podstawowych nakazów osób świeckich Vinai, powstrzymanie się od dziesięciu niewłaściwych czynów i nie uleganie tzw. ośmiu światowym (doczesnym) troskom (o materialny dobrobyt lub jego brak, uznany społeczny status bądź pogardę, o wyrazy społecznego uznania bądź nagany, posiadanie przyjemności zmysłów bądź ich nieposiadanie). W praktyce tantr bardziej zaawansowanych, tj. tantr jogi i tantr jogi najwyższej, dochodzą jeszcze ślubowania i nakazy tantryczne. Wszystkie te ślubowania odnoszą się do kodeksów postępowania tzw. „trzech pojazdów“ buddyzmu tybetańskiego, tj. hinajany, mahajany i wadżrajany. W celu rozwinięcia postaw indywidualnego wyzwolenia, bodhisattwy i tantrycznych związanych z owymi ślubowaniami zwykle przed praktyką tantr otrzymuje się od mistrza/mistrzyni tantr praktyki wstępne nyndro bądź praktykę lamrim, np. tak jak jest to opisane w artykule o praktykach mahamudry.
Zobacz też Tantryzm Tantryzm hinduistyczny w Bengalu
Przypisy
Kategoria:Medytacja buddyjska Kategoria:Tantryzm