W Bajce o pszczołach Mandeville pokazuje, że zanik miłości samego siebie czy egoizmu równa się społecznemu marazmowi i apatii. Poszukiwanie cnót nie wnosi nic pozytywnego, a odwraca uwagę od wad, które można by wykorzystać. Mandeville uważał, że: "wartości moralne są tym samym dla polityki czym pochlebstwo dla dumy" ("The moral virtues are the political offspring which flattery begot upon pride") tak dociera on do paradoksu, że prywatne wady są zyskiem dla społeczności.
Mandeville argumentuje, że nawet najwstrętniejsze wady niosą z sobą dobro publiczne. Za przykład podaje libertyna, jako człowieka pełnego wad, który jednak pozwala istnieć krawcom, kucharzom i innym pracownikom, którym w dodatku płaci za usługę. A więc libertyn przysługuje się społeczeństwu. Podobnymi argumentami posługiwali się niektórzy filozofowie angielscy za Karola II.
Podział pracy Mandeville był pierwszym myślicielem, który ukuł pojęcie: "podział pracy" (Division of labour), przygotowując znów grunt dla Adama Smitha.