Polscy monarchowie okresowo nakazywali ponowne kierowanie ruchu handlowego przez Kraków, a następnie łagodzili te ograniczenia. W 1349 roku Kazimierz III Wielki zezwolił m.in. kupcom toruńskim na podróż przez Sącz do Węgier, co sprzyjało bezpośrednim kontaktom handlowym z Koszycami. Bliskie związki pomiędzy mieszczaństwem obu miast doprowadziły do zawarcia w 1394 roku porozumienia pomiędzy Koszycami i Krakowem regulującego wzajemne stosunki handlowe. Układ przewidywał m.in. czteromiesięczny okres wypowiedzenia, umożliwiający kupcom wywiezienie towarów i odzyskanie należności. Na początku XV wieku władze Koszyc przyjmowały również rozwiązania mające zabezpieczać roszczenia kupców krakowskich i wrocławskich wobec miejscowych kontrahentówAbaúj-Torna vármegye és Kassa. Budapest: 1896, seria: Magyarország vármegyéi és városai.. Zachowana koszycka księga sądowa z lat 1393–1405 wskazuje, że handel nie ograniczał się przy tym do bezpośredniej wymiany koszycko-krakowskiej. Kupcy z Koszyc utrzymywali za pośrednictwem Polski kontakty także z Toruniem i innymi miastami pruskimi. Część węgierskich towarów sprzedawano kupcom polskim już w Sączu lub Krakowie, skąd były dalej rozprowadzane na północ. Jednocześnie niektórzy kupcy pruscy docierali bezpośrednio do Koszyc.