Położywszy swą ufność w Bogarodzicy Dziewicy, Wspomożyciele Wiernych, czeka ona upragnionego dnia, w którym, jak tego domagają się zasady sprawiedliwości i prawdziwie trwałego pokoju, wyłoni się wreszcie zmartwychwstała z owego jak gdyby potopu, który się na nią zwalił”.
Encyklika zawiera również wizję nowego ładu społecznego, opartego na wartościach chrześcijańskich i prawie naturalnym. Papież wyraził przekonanie, że tylko na ich gruncie możliwe jest zbudowanie sprawiedliwego porządku powojennego.
Pius postrzegał ustroje totalitarne raczej nie jako źródło zła, ale następstwo upadku moralnego ludzkości, i taki pogląd głosił w encyklice:
Odbiór Tekst encykliki został objęty cenzurą zarówno w III Rzeczy, jak i w ZSRR.
Szef Gestapo, Heinrich Müller, powiedział o niej:
„The New York Times” w wydaniu z dnia 28 października 1939 roku informował na pierwszej stronie o opublikowaniu encykliki, opatrzywszy artykuł nagłówkiem „Papież potępia dyktatorów, tych, którzy łamią traktaty oraz rasizm”.
W trakcie „dziwnej wojny” francuskie lotnictwo zrzuciło nad Niemcami 88 tysięcy egzemplarzy encykliki przetłumaczonej na język niemiecki.
Przypisy
Bibliografia
[w:]
Linki zewnętrzne Tekst encykliki Summi Pontificatus
Kategoria:Encykliki Piusa XII Kategoria:Stosunki polsko-watykańskie Kategoria:Kościół katolicki w hitlerowskich Niemczech Kategoria:Utwory literackie z 1939