Od roku 1980 DORIS wykorzystywany jest jako źródło promieniowania synchrotronowego do badań materiałowych, strukturalnych i biologicznych. Początkowo wykorzystywano do badań promieniowanie powstające jako produkt uboczny przy utrzymywaniu elektronów na kołowych orbitach. W roku 1984 akcelerator wyposażony został w wigglery i undulatory – urządzenia w których elektrony są prowadzone przez system magnesów po silnie zakrzywionych „wężowatych” orbitach, co znacznie zwiększa intensywność tego promieniowania.

Program badań w dziedzinie fizyki cząstek elementarnych przy DORIS zakończony został w roku 1992 i od tego czasu akcelerator wykorzystywany jest wyłącznie jako źródło promieniowania synchrotronowego.

PETRA PETRA (skrót od Positron-Elektron Tandem Ring Anlage) była, podobnie jak DORIS, pierścieniem akumulacyjnym umożliwiającym wielogodzinne utrzymywanie wiązek elektronów i pozytonów na kołowych orbitach i zderzanie ich ze sobą w czterech punktach na obwodzie pierścienia. Z długością pierścienia wynoszącą 2304 metry i nominalną energią wiązek wynoszącą 17,3 GeV, PETRA była, w chwili oddania do użytku w roku 1979, największym na świecie tego typu urządzeniem.