Wacław Jakub Rogowicz (ur. 28 września 1879 w Warszawie, zm. 8 marca 1960 tamże) – polski powieściopisarz, nowelista, publicysta, tłumacz literatury rosyjskiej i francuskiej oraz działacz społeczny.
Życiorys Syn warszawskiego lekarza Jakuba Ignacego Rogowicza i Marii z Zawadzkich (1841–1939). Miał dwóch braci: Jana Antoniego i Stefana oraz siostrę Jadwigę (1878–1971). Rogowiczowie mieszkali w kamienicy przy ul. Nowogrodzkiej 26 w Warszawie, tuż obok ulicy Marszałkowskiej, w miejscu dzisiejszego hotelu Novotel Warszawa Centrum.
Był absolwentem V Rządowego Gimnazjum Filologicznego w Warszawie. W 1898 rozpoczął studia medyczne na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Studiował także prawo, ale studia te porzucił po półroczu. W latach 1906–1909 studiował na Faculté des lettres na Uniwersytecie Paryskim znanym jako Sorbona.mały|Tablica upamiętniająca pierwsze posiedzenie Klubu Demokratycznego w Warszawie Poezję pisywał już w dzieciństwie, w 1894 roku pod pseudonimami Wacław R., Wł. R., W.R. opublikował na łamach warszawskiej Gazety Polskiej Listy z Niemiec. Publikował wiersze oraz prozaiczne obrazki na łamach „Wędrowca”, „Tygodnika Polskiego” oraz „Bluszcza”. Za swój debiut Rogowicz uważał opowiadanie De mortuis nil nisi bene. Szkic z teki podróżnej, opublikowane na łamach czasopisma „Wędrowiec” w 1900 roku.