240px|thumb|Okładka Tropów z 1919 roku mały|240px|Tablica upamiętniająca narodziny poety w domu rodzinnym w Krośnie thumb|240px|Cmentarz Rakowicki.Grób Franciszka Pika-Mirandoli. Franciszek Mirandola, właśc. Franciszek Zdzisław Pik (ur. 13 lipca 1871 w Krośnie, zm. 3 czerwca 1930 w Krakowie) – polski pisarz, poeta i tłumacz okresu Młodej Polski.
Jako poeta współtworzył takie kierunki literackie, jak impresjonizm, symbolizm i ekspresjonizm. Poezję tę cechowała „sprawność poetycka i wysoka kultura literacka” oraz „dyskursywna refleksyjność”, zaś pod względem treści podejmowała główne wątki filozoficzne epoki, zwłaszcza związane z myślą Fryderyka Nietzschego. Mirandola był również jednym z pierwszych twórców rodzimej fantastyki naukowej oraz fantastyki grozy (wówczas na ogół kojarzonej z tzw. „literaturą niesamowitości” oraz „weird fiction”).
Mirandola przez większość życia borykał się z problemami finansowymi oraz niewielkim zainteresowaniem ze strony czytelników oraz krytyki. Jego „nowele niesamowitości” powstawały równolegle z podobną w duchu oraz nowatorstwie prozą Stefana Grabińskiego, lecz nie zyskały tego samego rozgłosu.