Dopuszczalna jej nazwa to oliwsko-braniewska. Zawiera m.in. wszystkie znane dzisiaj utwory Petrusa de Drusina (Piotra Drusińskiego; Piotra z Drużna). Ryska tabulatura organowa, "druga" (1620) Pochodzi z byłych Inflant, z kolegium jezuitów w Rydze (istniało w latach 1582–1621; zostało rozgrabione przez Szwedów). Aktualnie przechowywana w Uppsali w Szwecji. Zawiera utwory Jana Branta (1554–1602), m.in. Jesu dulcis memoria i Coelestes merces.
Barok Tabulatura pelplińska (1620–80). Należy do muzykaliów opactwa cystersów w Pelplinie. Zawiera w sobie utwory tak barokowe, jak i renesansowe - chóralne, na zespół instrumentalny, organowe, w tym do użytku w kościele ewangelickim. Tabulatura wileńska(ok. 1626) Również znana jako Album Sapiehy; należy do zbiorów wileńskich bernardynów (Kościół św. Franciszka i św. Bernarda). Tabulatura ostromeczewska (ok. 1640) Pochodzi prawdopodobnie z Ostromeczewa na Białorusi; jest jednym z zaledwie kilku zabytków organowych z terenu Białorusi, jak również całego Wielkiego Księstwa Litewskiego. Drugim możliwym miejscem pochodzenia jest Połock. Pewnym jest, iż została użyta jako usztywnienie okładki unickiego mszału z cerkwi w Ostromeczewie.