Pozwalały one na wysoką kontrolę nad tonami obrazu, usuwanie niepożądanych szczegółów i kreowanie nastroju. Selektywna ostrość: Technika propagowana przez Emersona (autora Naturalistic Photography for Students of the Art, 1889), zakładająca, że tylko główny punkt zainteresowania powinien być ostry, podczas gdy reszta obrazu pozostaje lekko rozmyta. Manipulacje na negatywie: Artyści tacy jak (1865–1936) stosowali technikę wydrapywania negatywu igłą akwafortową, a inni, jak Robert Demachy (1859–1936) czy (1863–1908), korzystali z łączenia kilku negatywów, by uzyskać pożądany efekt atmosferyczny. Estetyka: Często stosowano miękkie oświetlenie, oraz celowe rozmycie, aby budować poetycką aluzję i wywoływać u odbiorcy określony stan umysłu, zgodny z postulatami symbolistów.
Artyści Piktorializm był ruchem międzynarodowym, zrzeszającym wielu wybitnych twórców: Anglia: Peter Henry Emerson, Frederick Evans (1853–1943). Francja: Robert Demachy, (1857–1933), (1872–1944), (1870–1943). Stany Zjednoczone: Alfred Stieglitz, Edward Steichen (1879–1973), Clarence White, Alvin Langdon Coburn, Gertrude Käsebier (1852–1934), (1868–1950). Austria: Heinrich Kühn, Hans Watzek, Hugo Henneberg. Polska: Jan Bułhak (1876–1950), Zofia Chomętowska (1902–1991).
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia fotografii Kategoria:Fotografia