mieszkańców, lecz po I wojnie światowej liczba mieszkańców zaczęła spadać. Po wojnach bałkańskich miasto, po krótkotrwałej okupacji albańskiej, zostało anektowane przez Serbię. W czasie II wojny światowej Debar był okupowany przez Włochy i przyłączony do tzw. Wielkiej Albanii.
W okresie od XVII do XIX wieku Debar słynął z rzeźby w drewnie. Dziełami mistrzów z Debaru jest wiele ikonostasów w cerkwiach całego Półwyspu Bałkańskiego.
Koło Debaru znajdują się dwa zabytkowe monastery: pw. św. Jana Bigorskiego nad Radiką i pw. św. Jerzego Zwycięzcy w Rajčicy.
W okolicy Debaru działa kilka kopalni. W samym mieście działa fabryka gipsu „Radika-Knauf”. Rzemieślnicy miejscy wyrabiają kilimy. Od czasu otwarcia granic Albanii w mieście kwitnie przygraniczny handel.
Ludzie związani z Debarem
Kategoria:Miasta w Macedonii Północnej Kategoria:Debar