W 1956 roku US Navy rozpoczęła postępowanie mające na celu wyłonienie wielozadaniowego śmigłowca morskiego, zdolnego do operowania w każdych warunkach pogodowych i na dużych dystansach. Wówczas pojęcie „śmigłowca morskiego” odnosiło się głównie do konstrukcji transportowo-ratowniczych. Pokładowe śmigłowce ZOP znajdowały się dopiero w fazie koncepcyjnej. Do konkursu na nowy śmigłowiec morski zgłosiła się między innymi firma Kaman Aircraft Corporation. thumb|lewo|UH-2A. Dobrze widoczna jest ówczesna zabudowa silnika nad kabiną transportową thumb|lewo|UH-2B na pokładzie krążownika USS „Chicago” (CG-11) typu Baltimore
Przedsiębiorstwo to specjalizowało się dotąd w budowie śmigłowców w układzie Flettnera, z dwoma wirnikami nośnymi zachodzącymi na siebie i obracającymi się w przeciwnych kierunkach. W takim układzie zbudowano prototyp śmigłowca poszukiwawczo-ratowniczego Kaman HH-43 Huskie, oblatany w 1953 roku. Produkcja seryjna rozpoczęła się dwa lata później, a maszyny trafiły na wyposażenie United States Air Force, United States Navy oraz United States Marine Corps. W postępowaniu na nowy śmigłowiec morski Kaman nie zaprezentował jednak konstrukcji w układzie Flettnera, lecz klasyczny śmigłowiec jednowirnikowy ze śmigłem ogonowym.