Vokiečių Saugumo policijos ir SD ypatingasis būrys (pol. „oddział specjalny SD i policji bezpieczeństwa”), formalnie Sonderkommando der Sipo und SD, potocznie strzelcy ponarscy lub szaulisi – litewska kolaboracyjna formacja policyjna, podporządkowana niemieckim SD i policji bezpieczeństwa, istniejąca w latach 1941–1944. Stanowiła wyspecjalizowane komando egzekucyjne, które pod nadzorem Niemców dokonywało masowych mordów w Ponarach oraz w innych miejscach kaźni na okupowanej Wileńszczyźnie.
Utworzenie oddziału 22 czerwca 1941 roku nazistowskie Niemcy dokonały inwazji na Związek Radziecki. Wilno, które od 1940 roku pozostawało pod sowiecką okupacją, zostało zajęte przez Wehrmacht już w trzecim dniu wojny. Niemieckie wojska zostały z entuzjazmem powitane przez Litwinów, którzy liczyli na odbudowę litewskiej państwowości w oparciu o III Rzeszę. Szybko stało się jednak jasne, iż Niemcy prezentują jednoznacznie negatywne stanowisko wobec litewskich postulatów niepodległościowych. Nowi okupanci okazali się natomiast skłonni powierzać Litwinom niższe stanowiska w lokalnej administracji. Przystąpili także do formowania kolaboracyjnych litewskich jednostek policyjnych.