Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 66-3-31).
Badania naukowe Główną pracą Kowalewskiego był wydany w latach 1844–1849 „Słownik mongolsko-rosyjsko-francuski” („Dictionnaire mongol-russe-français”, „Монгольско-русско-французский словарь”, „Монгол-орос-фрaнц толь бичиг”), będący jednym z pierwszych europejskich opracowań tej tematyki. Była to najobszerniejsza praca poświęcona językowi mongolskiemu dziewiętnastego wieku, która do dziś jest istotnym materiałem badawczym w mongolistyce. Drugim głównym dziełem Kowalewskiego była wydana w 1836–1837 „Mongolska Chrestomatia”, zawierająca wybór mongolskich tekstów (głównie liturgicznych) wraz z omówieniem gramatyki i innych zagadnień językowych. W roku 1835 wydał „Krótką gramatykę mongolskiego języka literackiego”, a z lat 1835–1837 pochodzi jego praca o kosmologii buddyjskiej. Kowalewski zebrał też znaczną kolekcję rękopisów i druków mongolskich oraz materiałów etnograficznych, których większość przekazał Uniwersytetowi Kazańskiemu, a część Uniwersytetowi Wileńskiemu. Jego zbiory przechowywane w Warszawie zostały spalone przez żołnierzy rosyjskich w czasie powstania styczniowego w 1863 r. podczas demolowania Pałacu Zamoyskich w następstwie zamachu na gubernatora Berga.