Biologia Rozwój Długowieczna bylina, hemikryptofit. Liście w przyziemnej różyczce pojawiają się w marcu, a niedługo później, w kwietniu rozwija się pęd kwiatonośny. Kwitnienie trwa od maja do lipca, po czym owoce dojrzewają od końca czerwca do lipca. Nasiona rozsiewane są w sierpniu. Pędy nadziemne zamierają we wrześniu. Kiełkowanie epigeiczne rozpoczyna się w okresie zimowym i wczesną wiosną roku kolejnego. Część nasion kiełkuje w latach kolejnych. Podczas rozwoju młodej rośliny już na etapie kiełkowania korzeń pierwotny mięśnieje i przyrasta na grubość. Liścienie rozwijają się w kilka dni po korzeniu pierwotnym. Są eliptyczne, ogonkowe i nagie, osiągają 2 mm długości i 1,2 mm szerokości. W kolejnych latach rozwijające się pędy nadziemne pozostawiają na korzeniu ślad w postaci blizny. Im starsza roślina tym z reguły rozwija więcej pędów nadziemnych z szyi korzeniowej. Rośliny tego gatunku zakwitają po raz pierwszy zwykle w trzecim, czasem w drugim lub czwartym roku życia.
W przypadku długotrwale utrzymujących się niekorzystnych warunków środowiska (upały, susza), pędy nadziemne zamierają, jednak roślina odrasta wypuszczając ponownie pędy z szyi korzeniowej w kolejnym roku.