Dzieje się tak dlatego, że pod wpływem silnego oświetlenia chloroplasty chowają się w głąb komórek wskutek czego rośliny jaśnieją, a w nocy znów zbliżają do powierzchni skórki. Zarodnie i kłosy zarodnionośne Widliczki są widłakami różnozarodnikowymi – tworzą dwa rodzaje zarodników – drobne mikrospory, powstające licznie w mikrosporangiach, oraz większe makrospory, powstające mniej licznie w makrosporangiach. Makrosporangia mają kształt jajowaty, czasem są klapowato podzielone, i zawierają cztery, rzadziej pojedynczą makrosporę. Są one zwykle ok. 10× większe od mikrospor i osiągają od 200 do 1360 µm średnicy. Mikrosporangia są nerkowate do jajowatych i zawierają ponad 100 mikrospor osiągających od 20 do 75 µm średnicy. Spory są zwykle tetraedryczne z jednym bokiem wypukłym, czasem makrospory bywają kuliste lub jajowate. Zewnętrzne ściany spor są trwałe, wysycone sporopoleniną i krzemionką, rozmaicie ornamentowane, dzięki czemu mają istotne znaczenie taksonomiczne. Zarodnie obu typów rozwijają się na krótkich trzonkach u nasady (przed języczkiem) liści zwanych sporofilami, na ich brzusznej (doosiowej) stronie (zwykle liście te nie różnią się istotnie od asymilacyjnych). Sporofile z mikrosporangiami u nasady zwane są mikrosporofilami, a te z makrosporangiami – makrosporofilami.