Łukasz z Wielkiego Koźmina (ur. ok. 1370 w Wielkim Koźminie – zm. po 28 czerwca 1412) – teolog, rektor Uniwersytetu Krakowskiego, według Jerzego Wolnego jest to prawdopodobny autor "Kazań Gnieźnieńskich". Po studiach w Pradze, w 1403 r. na Uniwersytecie Krakowskim uzyskał tytuł magistra sztuk wyzwolonych. W roku 1411 wybrany został rektorem tego Uniwersytetu.
Uznaje się za prawdopodobne, że około roku 1410 Łukasz z Wielkiego Koźmina spisał "Kazania Gnieźnieńskie", które są uważane przez historyków za drugi po Kazaniach Świętokrzyskich najstarszy zbiór kazań w języku polskim. Do dorobku oratorskiego Łukasza zalicza się również mowy rektorskie i promocyjne z okazji otrzymania kolejnych stopni naukowych.
Łukasz był także bibliofilem i posiadał dużą bibliotekę zawierającą wiele cennych rękopisów. Zgodnie z jego wolą, po jego śmierci na przełomie czerwca i lipca 1412 r. w Krakowie, bogaty księgozbiór przekazano Uniwersytetowi Krakowskiemu. Do dziś w Bibliotece Jagiellońskiej zachowało się około 40 jego rękopisów. Natomiast rękopis "Kazań Gnieźnieńskich" przechowywany jest obecnie w Bibliotece Kapitulnej w Gnieźnie i zawiera 103 kazania w języku łacińskim oraz 10 w języku polskim.