thumb|250px|Mandylion thumb|przedstawienie króla Abgara z mandylionem Acheiropoietos (, ) – wizerunek postaci stworzony w nadnaturalny, cudowny sposób – nie ręką ludzką. Pierwszy raz sformułowania tego użył Ewagriusz Scholastyk w VI w.Grzegorz Górny, Świadkowie tajemnicy. Rosikon press, Warszawa 2012. s. 36
W starożytnej Grecji W starożytnej Grecji czczono wiele wizerunków, którym przypisywano też niezwykłe moce.
W chrześcijaństwie W ikonografii chrześcijańskiej przedstawienie Jezusa Chrystusa powstałe w sposób nadprzyrodzony, bez udziału człowieka, poprzez odbicie wizerunku twarzy na chuście lub całunie, a także Matki Bożej i świętych. W prawosławiu ikona typu Acheiropoietos nazywana jest ikoną ikon – uważana jest za obraz uzasadniający wszelkie inne wyobrażenia religijne, stanowi prototyp i źródło wszelkich innych przedstawień, jako obraz łączący w sobie nieopisywalne Bóstwo i opisywalne człowieczeństwo Chrystusa. We wschodniej tradycji chrześcijańskiej, stanowi też najważniejsze świadectwo przemawiające za kultem ikon (przeciw ikonoklazmowi) oraz dowód prawdziwości wcielenia drugiej osoby TrójcyL. Uspienski, Teologia ikony, W drodze, Poznań 1993, s. 24-26.