Społeczność międzynarodowa postrzegała go jako umiarkowanego demokratycznego przywódcę Republiki Serbskiej. Dodik otrzymywał wsparcie krajów zachodnich, które dążyły do marginalizacji serbskich nacjonalistów. Po tym, gdy 28 listopada 2006 został premierem, Zachód nadal go wspierał kosztem serbskich partii nacjonalistycznych. Kraje zachodnie obiecały, że jeśli Dodik pozostanie premierem, Republika Serbska otrzyma zachodnią pomoc gospodarczą. Wysoki przedstawiciel dla Bośni i Hercegowiny i państwa zachodnie chciały także mieć pewność, że władze zrealizują obietnicę dotyczącą powrotu 70 000 uchodźców chorwackich i bośniackich do Republiki Serbskiej. Komentatorka bośniackiej polityki Tanja Topić określiła drugą kadencję rządów Dodika jako „złoty wiek”, ze względu na dobre relacje Republiki Serbskiej i jej premiera z państwami zachodnimi. Zarówno Unia Europejska, jak i Stany Zjednoczone uznawały przywódcę republiki za polityka umiarkowanego, oferując mu wsparcie polityczne oraz finansowe.