thumb|Centrale Systemu 12: Szafka sterownicza z obwodów
Centrale Systemu 12 (S12) stanowią rozwinięcie idei sterowania rozproszonego. Pomysł narodził się w Bell Laboratories w Stanach Zjednoczonych w 1976 roku. Kierownictwo firmy nie wykazało jednak zainteresowania. Spójna idea nowego systemu komutacyjnego była gotowa w 1978 roku, a dwa lata później ITT uzyskano patent chroniący podstawowe pomysły Systemu 12 (noszącego wtedy nazwę ITT 1240). Prace badawczo-konstrukcyjne prowadzono w ośrodkach należących do firmy ITT, m.in. w następujących krajach: Stanach Zjednoczonych, Belgii, Niemczech, Hiszpanii, Włoszech, Austrii, Finlandii i Norwegii. Do marca 1985 roku wydano na nie 1,1 miliarda dolarów USA. Jednocześnie trwała akcja marketingowa nowego systemu. Mimo że system nie był gotowy, przyjmowano zamówienia na dostarczenie dużej liczby central. W 1986 roku firma ITT postanowiła wycofać się z projektów przystosowania systemu dla rynku północnoamerykańskiego (centrale sprzedawane na tym rynku muszą realizować więcej funkcji niż centrale instalowane w Europie), po wydaniu na ten cel 200 milionów dolarów. Firma ITT popadła w tarapaty finansowe i w 1987 roku zmuszona była sprzedać aktywa związane z telekomunikacją, włączając w to prawa do Systemu 12, firmie Alcatel.