Moduł składa się: z układów terminala, zależnych od konkretnych zastosowań, oraz standardowego elementu sterującego. Moduł jest połączony z polem komutacyjnym za pomocą dwóch traktów PCM. Istnieją również moduły zawierające wyłącznie elementy sterujące. Przyjęta architektura systemu umożliwia budowę central teoretycznie o pojemności od 6 do 100 000 abonentów (w praktyce zakres ten jest mniejszy). Zwiększenie pojemności odbywa się przez dołączanie wymaganej liczby modułów do pola komutacyjnego. Struktura pola również umożliwia łatwą jego rozbudowę. Należy jednak zwrócić uwagę, że tak duże rozproszenie sterowania prowadzi także do znacznych problemów związanych z wymianą dużych ilości informacji między licznymi mikroprocesorami.
Drogę w polu komutacyjnym zestawia się na podstawie rozkazów przesyłanych z elementów sterujących wewnątrz kanałów PCM. Unika się w ten sposób konieczności odwzorowywania stanu pola w pamięciach znajdujących się poza nim. Nie istnieje też zewnętrzne urządzenie sterujące wyborem dróg. Umożliwia to swobodne zwiększanie wymiarów pola komutacyjnego bez zmiany sprzętu i oprogramowania sterującego.
Sterowanie centrali Systemu 12 Element sterujący