Mieczysław Justyna przyczynił się do utworzenia w wolskim szpitalu ważnego ośrodka anestezjologicznego, a także uczynienia z anestezjologii samodzielnej dyscypliny lekarskiej w Polsce. Kwalifikacje zawodowe uzupełniał dwukrotnie w szwedzkim Instytucie Karolińskim w Sztokholmie, pod kierunkiem Olle Frieberga i Clarence Crafoorda. Był czołowym polskim specjalistą anestezjologii w kardiochirurgii i torakochirurgii. Ogłosił łącznie 73 prace naukowe, poświęcone różnym rodzajom znieczulenia, technikom anestetycznym, patofizjologii układu oddechowego i układu sercowo-naczyniowego. W 1947 przeprowadził znieczulenie do pierwszej w Polsce operacji usunięcia płuca w związku z chorobą nowotworową. Opracował i zastosował znieczulenie z hipotermią, otwierając drogę do wykonania około 400 operacji na otwartym sercu w latach 1950–1960. Mianowany w 1955 docentem, wykształcił w Instytucie Gruźlicy około trzy tysiące lekarzy w podstawach anestezjologii.
Przeszedł na emeryturę w 1979, ale pracował nadal w klinice chirurgicznej Instytutu Gruźlicy w zmniejszonym wymiarze godzin do 1993;