Jerzy Antoni Gaździński-Łapiński (ur. 2 listopada 1940 w Lublinie, zm. 13 maja 2020 w Nowym Dworze Mazowieckim) – polski aktor filmowy i teatralny.
Życiorys mały|319x319px|Grób Jerzego Łapińskiego na cmentarzu Bródnowskim Urodził się w rodzinie Ryszarda Gaździńskiego, inżyniera rolnika, i Krystyny Łapińskiej-Gaździńskiej (1920–1967), aktorki. Miał dwóch braci. Ze strony matki był wnukiem aktora Stanisława Łapińskiego, po którym przyjął nazwisko. W 1963 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Filmową, Telewizyjną i Teatralną im. Leona Schillera w Łodzi, następnie mieszkał w Chotomowie pod Warszawą. Występował w wielu teatrach, m.in. w Teatrze Ziemi Łódzkiej (1963–1965), Teatrze Dolnośląskim w Jeleniej Górze (1965–1967), Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (1967–1968), Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1968–1997) i Teatrze Narodowym w Warszawie.
Najdłużej był związany z Teatrem Wybrzeże. Na gdańskiej scenie zadebiutował rolą Kamerzysty i Pana III w „Rzeczy listopadowej” Ernesta Brylla w reżyserii Marka Okopińskiego. Do jego najwybitniejszych ról w Teatrze Wybrzeże należą m.in.