Według relacji Janusza Groszkowskiego kilkuosobowy zespół tworzący Grupę Aparatów Matematycznych powstał u boku marszałka Michała Roli-Żymierskiego.

Pierwszym urządzeniem skonstruowanym przez GAM była ultradźwiękowa pamięć rtęciowa zbudowana w latach 1952–1953 przez Romualda Marczyńskiego i Henryka Furmana. Konstruowany w latach 1953–1955 EMAL okazał się urządzeniem zawodnym, przez co nigdy nie został uruchomiony w całości. Awaryjność EMAL-u wynikała ze słabej jakości komponentów oraz braku odporności na często występujące wówczas przerwy w dostawie prądu. W 1956 roku pracę nad zbudowaniem pierwszej maszyny cyfrowej przejął Leon Łukaszewicz. Dzięki jego staraniom udało się zbudować analogowy Analizator Równań Różniczkowych. Składające się z 400 lamp elektronowych urządzenie było w stanie rozwiązywać układy równań z dokładnością do ułamków procentu. Maszyna była wykorzystywana do projektowania turbin i samolotów.

Około 1956 roku zespół z Państwowego Instytutu Matematycznego przeniósł się do nowo powstałego Zakładu Aparatów Matematycznych (ZAM) Państwowej Akademii Nauk.